زمان /zæmɒːn/ Noun

English
time
English
time

Example

  • جهان در **زمان** و مکان جاری است. (هستی / بقا / وجود) — از: جهان در زمان و مکان جاری است.
  • The world exists in time and space.
  • استفاده از «زمان» برای مفهوم انتزاعی و کلی.