بدنام /bædnɒːm/ Adjective

English
notorious
Italiano
famoso/a (in senso negativo)

Example

  • آن سارق بدنام را سپیده‌دم دستگیر کردند. (بدنام / بدآوازه / بدصیت)
  • The notorious outlaw was captured at dawn.
  • استفاده از 'بدنام' در اینجا کاملاً طبیعی و رایج است.