تبعید /tæbˈjiːd/ NounEnglishexile日本語追放Exampleاو بیست سال در **تبعید** زیست. (زیستن در تبعید / غربت / آوارگی)He lived in exile for twenty years.تبعید بار معنایی رسمی و سیاسی قویتری دارد.