عجیب /æˈdʒiːb/ Adjective

English
unusual
ไทย
ไม่ธรรมดา

Example

  • وضعیتِ پرونده بسیار عجیب است. (غیرمعمول / غریب / نادر)
  • The case is highly unusual.
  • استفاده از «عجیب» در اینجا صمیمی‌تر است.