خوبی /xuːbiː/ Noun
- English
- goodness
- ไทย
- ความดีงาม
Example
- سرشتِ نیکویِ انسانها، دستمایهٔ اصلیِ بسیاری از آثار ادبی است. (نیکی / خیر / صلاح)
- The essential goodness of human nature is a common theme in literature.
- استفاده از ترکیب اضافی (Ezafe) برای اتصال صفت به موصوف، زیبایی کلام را دوچندان میکند.