رقیب /ræˈɢiːb/ Noun

English
opponent
ไทย
คู่แข่ง

Example

  • شطرنج‌باز هر حرکتِ **رقیبش** را موشکافی می‌کرد.
  • The chess player studied his opponent's every move.
  • رقیب (Raqib) برای رقابت‌های فکری و ورزشی بسیار رایج است.