ملزم دانستن / اجابت کردن /molzæm dɒːnɛstæn/ Verb

English: oblige
ไทย: จำใจต้อง

Example

شرایط او را به فروش خانه [وادار کردن / مجبور ساختن / ملزم نمودن] بود.
Circumstances obliged him to sell the house.
در اینجا، «وادار کردن» بار معنایی قوی‌تری از اجبار بیرونی دارد.