قاطع /ɢɒːt̬eʔ/ Adjective
- English
- decisive
- Türkçe
- kararlı
Example
- شواهد جدید، عاملِ **قاطع** در دادگاه بود. (شواهد جدید، عاملِ تعیینکننده در دادگاه بود.)
- The new evidence was a decisive factor in the trial.
- در اینجا 'قاطع' حس نهایی بودن و پایان دادن به بحث را میدهد.