verplichten [vərˈplɪxtə(n)] Werkwoord

English
compel
ไทย
บังคับ

Example

  • De nieuwe EU-richtlijn **verplicht** alle fabrikanten tot strengere recycling. (dwingen / verplichten / noodzaken) — van: The new EU directive compels all manufacturers to adopt stricter recycling.
  • The law can compel fathers to make regular payments.
  • Hier is 'verplichten' de meest neutrale, juridische keuze.