disruptie [dɪsˈrʏp.si] Noun

English
disruption
Українська
Прорив / Злам

Example

  • De staking veroorzaakte aanzienlijke [Disruptie] in het openbaar vervoer.
  • The strike caused significant disruption to public transport.
  • Hier is 'ontwrichting' een sterker, meer Nederlands alternatief.