krzyczeć / krzyk [kʂɨt͡ʂɛt͡ɕ] / [kʂɨk] Rzeczownik

English: shout
فارسی: فریاد زدن

Example

Z tłumu wydobył się **krzyk** [krzyk / okrzyk / wrzask] radości.
A shout of joy erupted from the crowd.
Bardzo naturalne, neutralne użycie.