krzyczeć / krzyknąć [ˈkʂɨt͡ʂɛt͡ɕ] / [ˈkʂɨknɔɲt͡ɕ] Czasownik

English: yell
فارسی: داد زدن

Example

On **krzyknął** na drugiego kierowcę. (WRZESZNĄĆ / WZBIĆ OKRZYK / DARĆ SIĘ)
He yelled at the other driver.
Użycie formy dokonanej, bo to był pojedynczy incydent.