nastąpić [ˈnas.tɔ.pʲit͡ɕ] Czasownik

English
ensue
Italiano
seguire

Example

  • Po tym, jak prezes podał się do dymisji, **nastąpił** chaos w zarządzie [nastąpić (wyniknąć / pojawić się) — zapanował / wybuchł / zrodził się].
  • When the alarm sounded, panic ensued.
  • Podkreślenie, że chaos był bezpośrednią reakcją.