pukać / zapukać [ˈpukat͡ɕ] / [zaˈpukat͡ɕ] Verb

English
knock
ไทย
เคาะ

Example

  • On **pukał** (uderzenie / stukanie / wołanie) trzy razy i czekał na odpowiedź.
  • He knocked three times and waited for an answer.
  • Użycie formy niedokonanej sugeruje, że czynność mogła trwać lub była powtarzana.