ปะทะ /klæʃ/ Noun

English
clash
العربية
تصادم

Example

  • เกิด[การปะทะ]อย่างรุนแรงนอกสนามกีฬา (การปะทะ / ความขัดแย้ง / การเผชิญหน้า) — ของ: Violent clashes erupted outside the stadium.
  • Violent clashes erupted outside the stadium.
  • ใช้ 'การปะทะ' เมื่อเน้นการปะทะทางกายภาพหรือการต่อสู้