ประหลาดใจ /prà.làat.jai/ Adjective

English
surprised
العربية
متفاجئ

Example

  • เธอมีสีหน้า ประหลาดใจ (น่าอัศจรรย์ใจ / แปลกใจ / ตกใจ) ตอนที่ฉันเดินเข้าไป
  • She had a surprised look on her face when I walked in.
  • เน้นที่การแสดงออกทางสีหน้าอย่างนุ่มนวล