มีเอกลักษณ์ /miːʔèːk.kà.lák/ Adjective

English
distinctive
فارسی
متمایز

Example

  • เชฟท่านนี้มีชื่อเสียงจากการสร้างสรรค์รสชาติที่ [เป็นเอกลักษณ์] ของเครื่องเทศท้องถิ่น
  • The chef is famous for his distinctive use of local spices.
  • เน้นที่ 'ลายเซ็น' ของเชฟ