ตะโกน /ta.koːn/ Noun

English
shout
فارسی
فریاد زدن

Example

  • เสียง[ตะโกน]แห่งความยินดีดังขึ้นจากฝูงชน
  • A shout of joy erupted from the crowd.
  • ใช้ 'ตะโกน' เป็นคำนามได้ แต่ไม่บ่อยเท่าคำกริยา