ความอัศจรรย์ /wʌnˈdər/ Noun

English: wonder
فارسی: شگفتی

Example

เธอจ้องมองแสงเหนือด้วย[ความน่าอัศจรรย์ใจ]เต็มเปี่ยม
She stared at the aurora borealis in pure wonder.
ใช้ 'เต็มเปี่ยม' เพื่อเสริมความรู้สึกท่วมท้น