ยอมรับความพ่ายแพ้ /kənˈsiːd/ Verb

English
concede
فارسی
کوتاه آمدن

Example

  • เธอจำใจยอมรับว่า 'ก็ไม่เลวนักหรอก' (ยอมรับ / จำใจยอม / สละสิทธิ์) ด้วยน้ำเสียงไม่เต็มใจ
  • ‘Not bad,’ she conceded grudgingly.
  • เน้นความไม่เต็มใจที่ต้องยอมรับ