การอุบัติขึ้น /ɪmɜːdʒəns/ Noun

English
emergence
हिन्दी
प्रादुर्भाव

Example

  • การอุบัติ [การกำเนิด / การปรากฏ / การก่อตัว] — ของ: การอุบัติของเกาะจากใต้ทะเลเมื่อ 3,000 ปีก่อน
  • The island’s emergence from the sea 3,000 years ago.
  • ใช้ 'การอุบัติ' ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และเป็นธรรมชาติ