ประหลาดใจ /prà.làat.jai/ Adjective

English: surprised
日本語: 驚く

Example

เธอมีสีหน้า ประหลาดใจ (น่าอัศจรรย์ใจ / แปลกใจ / ตกใจ) ตอนที่ฉันเดินเข้าไป
She had a surprised look on her face when I walked in.
เน้นที่การแสดงออกทางสีหน้าอย่างนุ่มนวล