ระฆัง /ráː.kʰaŋ/ Noun

English: bell
日本語: 鐘 / ベル

Example

เสียง [ระฆัง] วัดดังแว่วมาแต่ไกล
A peal of church bells rang out in the distance.
ระฆัง (Rá-kang) ให้ความรู้สึกใหญ่และเป็นทางการกว่า