โดดเดี่ยว /dòːt.dìaw/ Adjective

English
isolated
한국어
고립된

Example

  • พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านไร่ที่ [โดดเดี่ยว] (เปลี่ยว / ห่างไกล / อ้างว้าง) ค่ะ
  • They live in an isolated farmhouse.
  • ใช้ 'ค่ะ' เพื่อความสุภาพและอบอุ่น