จำใจต้อง /əˈblaɪdʒ/ Verb

English: oblige
한국어: 의무를 지우다 / 기꺼이 응하다

Example

สถานการณ์ได้[ผูกมัด]ให้เขาต้องขายบ้านทิ้ง
Circumstances obliged him to sell the house.
เน้นความรู้สึกว่าถูกสถานการณ์บีบคั้น