ครอบครอง /khrɔ̂ːp khrɔ̄ːŋ/ Verb

English: possess
한국어: 소유하다

Example

เขาถูกตั้งข้อหา [ครอบครอง] ปืนลูกซองโดยไม่มีใบอนุญาต
He was charged with possessing a shotgun without a licence.
ใช้ 'ครอบครอง' ในบริบททางกฎหมาย/อาชญากรรม