ผู้ต้องคำพิพากษา /pʰûː tɔ̂ŋ kʰam-pʰí-pʰâak-sǎː/ Verb
- English
- convict
- Русский
- осудить / осужденный
Example
- เขาถูก[พิพากษาว่ามีความผิด] (ตัดสินว่ามีความผิด / พิพากษาลงโทษ) ในข้อหาฉ้อโกง หลังการสืบสวนที่ยืดเยื้อ
- He was convicted of fraud after a lengthy investigation.
- ใช้ 'ถูก' เพื่อเน้นสถานะผู้ถูกกระทำ