บับเบิ้ล /bʌbˈbəːl/ Noun

English
bubble
ไทย
บับเบิ้ล

Example

  • ฟองแชมเปญที่แตะจมูกเบา ๆ ช่างน่ารื่นรมย์เสียจริงครับ/ค่ะ
  • The champagne bubbles tickled her nose.
  • ใช้คำว่า 'ฟอง' (fong) แทน 'bubble' โดยตรง