จริงใจ /tɕiŋ tɕai/ Adjective

English
sincere
ไทย
จริงใจ

Example

  • เธอได้กล่าวคำขอโทษ [จริงใจ] สำหรับความเข้าใจผิดที่เกิดขึ้น
  • She offered a sincere apology for the misunderstanding.
  • ใช้ 'จริงใจ' เพื่อสื่อถึงความรู้สึกที่ไม่ได้ปรุงแต่ง