ความเดือดดาล /kʰwaːm dɯ̀at daːn/ Noun

English
outrage
ไทย
ความเดือดดาล

Example

  • คำพูดของผู้พิพากษาสร้าง **ความโกรธแค้น** ให้แก่สาธารณชนครับ/ค่ะ
  • The judge's remarks caused public outrage.
  • เน้นการแสดงออกที่กว้างขวาง