ความเต็มใจ /kʰwaːm tæm.tɕaj/ Noun

English
willingness
ไทย
ความเต็มใจ

Example

  • ความสำเร็จในการเรียนขึ้นอยู่กับ[ความเต็มใจที่จะ]เรียนรู้
  • Success in studying depends on a willingness to learn.
  • เน้นที่ความกระตือรือร้นในการรับสิ่งใหม่