จำใจต้อง /əˈblaɪdʒ/ Verb

English: oblige
Türkçe: i̇cbar etmek / zorunluluk hissetmek

Example

สถานการณ์ได้[ผูกมัด]ให้เขาต้องขายบ้านทิ้ง
Circumstances obliged him to sell the house.
เน้นความรู้สึกว่าถูกสถานการณ์บีบคั้น