หอคอย /hɔ̌ː kʰɔːj/ Noun

English
tower
中文

Example

  • หอระฆัง [หอคอย / หอสูง / ป้อมปราการ] ของโบสถ์ดังตอนเที่ยงวันค่ะ
  • The church bell tower rang at noon.
  • ใช้ 'หอคอย' สำหรับสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญทางสถาปัตยกรรม