冒犯 /mào fàn/ Noun

English
offence
한국어
모욕 (Insult) / 위반 (Violation)

Example

  • 他因轻微的交通[罪行 (zuìxíng) / 违法行为 (wéifǎ xíngwéi) / 冒犯 (màofàn)]而被捕。
  • He was arrested for a minor traffic offence.
  • 交通相关的多用“违规”或“过失”。